Istota Boga we wszechświecie

Ogólne pojęcie istoty Boga, właściwe zrozumienie w oparciu o Pismo Święte
Pstryk Provolone
Posty: 850
Rejestracja: śr sty 04, 2017 7:37 pm

Istota Boga we wszechświecie

Postautor: Pstryk Provolone » ndz paź 22, 2017 9:36 pm

Celem utworzenia tego tematu jest znalezienie najbardziej trafnych i spójnych odpowiedzi na następujące pytania:
1) Jak wielki jest człowiek względem wszechświata?
2) Jak wielki jest Bóg względem wszechświata?
3)Jak wielki jest Bóg względem człowieka?
* Jak daleko jest Bóg od człowieka?
* Jak daleko jest człowiek od Boga?
4)Jak nauka wpłynęła na postrzeganie Boga jako stwórcę
* Człowieka
- świadomości, uczuć
* Wszechświata
- "Ciał niebieskich", kształtów
5) Jak nauka przyczyniła się do zmian interpretacyjnych biblii i ludzkich wierzeń a tym samym do zmiany pojęcia istoty Boga i Człowieka we wszechświecie?
Ostatnio zmieniony pn paź 23, 2017 3:13 pm przez Pstryk Provolone, łącznie zmieniany 1 raz.
Miarą wszystkich rzeczy jest człowiek.

Pstryk Provolone
Posty: 850
Rejestracja: śr sty 04, 2017 7:37 pm

Re: Istota Boga we wszechświecie

Postautor: Pstryk Provolone » ndz paź 22, 2017 9:55 pm

Proszę o porządek.
Niech wypowiadają się osoby zainteresowane tematem
Poglądy mogą być różne, więc prosze o dystans do siebie nawzajem i szacunek.
Miarą wszystkich rzeczy jest człowiek.

Pstryk Provolone
Posty: 850
Rejestracja: śr sty 04, 2017 7:37 pm

Re: Istota Boga we wszechświecie

Postautor: Pstryk Provolone » pn paź 23, 2017 6:42 am

Temat jest otwarty, ja jestem w nim świerzakiem, i prosze o wsparcie
Miarą wszystkich rzeczy jest człowiek.

Pstryk Provolone
Posty: 850
Rejestracja: śr sty 04, 2017 7:37 pm

Re: Istota Boga we wszechświecie

Postautor: Pstryk Provolone » pn paź 23, 2017 2:23 pm

1)
Wszechświat, uniwersum – wszystko, co fizycznie istnieje: cała przestrzeń, czas, prawa fizyki, stałe fizyczne oraz wszystkie formy energii i materii[1][2][3][4]. Większość materii i energii znajdującej się we Wszechświecie przybiera formę ciemnej materii i ciemnej energii. Słowo „Wszechświat” może być też używane w innych kontekstach jako synonim słów „kosmos” (w rozumieniu filozofii), „świat” czy „natura”. W naukach ścisłych słowa „Wszechświat” i „kosmos” są równoważne.

https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Wszechświat

Modele astronomiczne
Astronomiczne modele Wszechświata powstały równocześnie z początkami astronomii w starożytnym Sumerze. Pierwsze modele zakładały, że świat składa się z płaskiej ziemi unoszącej się na oceanie. Model ten był uznawany potem przez wczesnych greckich filozofów, np. Anaksymandera i Hekatajosa. Późniejsi greccy filozofowie, obserwując ruch ciał niebieskich, budowali modele w większym stopniu oparte na faktach obserwacyjnych. Najstarszy znany taki model zaproponował Eudoksos z Knidos. W tym modelu przestrzeń i czas są nieskończone, Ziemia jest sferyczna i spoczywa w centrum Wszechświata, a pozostałą materię ograniczono do koncentrycznych sfer obracających się wokół niej. Model ten został rozwinięty przez Arystotelesa, a później bardzo uściślony przez Ptolemeusza. Odniósł on wielki sukces dzięki dużej precyzji przewidywań, możliwej z matematycznego powodu: dowolną funkcję (jak np. położenie planety) można przedstawić za pomocą sumy orbit (patrz szereg Fouriera).

Model geocentryczny nie był jedynym uznawanym przez Greków. Według relacji Archimedesa, model heliocentryczny jako pierwszy zaproponował Arystarch z Samos[97]. W jego modelu gwiazdy były umieszczone na sferze ze Słońcem w środku. Nie zdobył on jednak szerokiego poparcia, między innymi z powodu pozornej sprzeczności z niezaobserwowaniem paralaksy gwiazd (w rzeczywistości powodowanej przez znacznie większą, niż wtedy zakładano, odległość do gwiazd). Jedynym znanym astronomem, który w tamtych czasach poparł model Arystarcha, był Seleukos z Seleucji[98][99].

W czasach średniowiecznych podobny model był proponowany w Indiach przez Aryabhatę, a w krajach arabskich przez Albumasara i Al-Sijziego[100].


Kopernikański model Wszechświata w ilustracji Thomasa Diggesa z 1576 roku, rozszerzony o koncepcję, mówiącą że gwiazdy nie znajdują się na sferze, ale są równomiernie rozłożone w przestrzeni otaczającej planety.
Mikołaj Kopernik był pierwszym, który użył modelu heliocentrycznego do opracowania prostszego sposobu wyliczania położenia planet, co spowodowało stopniowe zaakceptowanie tego modelu w cywilizacji zachodniej. Model Kopernika zakładał, że Ziemia obraca się wokół własnej osi, co pozwoliło z czasem odejść od pojęcia sfer niebieskich. Thomas Digges wprowadził do tego modelu poprawkę, stwierdzając, że gwiazdy są rozmieszczone równomiernie w przestrzeni[101].

Giordano Bruno rozwinął dalej tę ideę przyjmując, że przestrzeń jest nieskończona i zawiera nieskończenie wiele gwiazd, wokół których krążą planety podobne do Ziemi.

Koncepcja ta została później zaakceptowana przez naukowców takich, jak Isaac Newton i Christiaan Huygens[102], choć prowadziła do kilku paradoksów. Po pierwsze zakładała, że gwiazdy o skończonej wielkości świecą przez nieskończony czas, co oznacza, że produkują nieskończenie wiele energii. Po drugie, jak zauważył Edmond Halley[103] i niezależnie Jean-Philippe de Cheseaux[104], w nieskończonym Wszechświecie nocne niebo powinno świecić blaskiem równie jasnym jak powierzchnia Słońca (jest to dzisiaj znane jako paradoks Olbersa)[105].

Po trzecie, jak zauważył Newton, nieskończona ilość materii w takiej przestrzeni przyciągałaby się grawitacyjnie z nieskończoną siłą, co powinno spowodować jej natychmiastowe zapadnięcie się[101]. Paradoksy te zostały ostatecznie rozwiązane przez ogólną teorię względności Alberta Einsteina[106] oraz uznanie rozszerzania się Wszechświata. Wszystkie współczesne modele Wszechświata buduje się w oparciu o tę teorię.
Miarą wszystkich rzeczy jest człowiek.

Pstryk Provolone
Posty: 850
Rejestracja: śr sty 04, 2017 7:37 pm

Re: Istota Boga we wszechświecie

Postautor: Pstryk Provolone » pn paź 23, 2017 2:27 pm

etymologia:
gr. κόσμος (kosmos) (porządek, szyk; upiększenie)[1]
https://pl.m.wiktionary.org/wiki/kosmos#pl
Miarą wszystkich rzeczy jest człowiek.

Pstryk Provolone
Posty: 850
Rejestracja: śr sty 04, 2017 7:37 pm

Re: Istota Boga we wszechświecie

Postautor: Pstryk Provolone » pn paź 23, 2017 2:33 pm

Właśnie dowiedziałem się, że to nie Kopernik "rozmiešcił" gwiazdy w kosmosie
Miarą wszystkich rzeczy jest człowiek.

Pstryk Provolone
Posty: 850
Rejestracja: śr sty 04, 2017 7:37 pm

Re: Istota Boga we wszechświecie

Postautor: Pstryk Provolone » pn paź 23, 2017 2:51 pm

W ogromie obecnie przyjmowanego wszechświata, można poczuć się jak bakteria :)
Miarą wszystkich rzeczy jest człowiek.

Pstryk Provolone
Posty: 850
Rejestracja: śr sty 04, 2017 7:37 pm

Re: Istota Boga we wszechświecie

Postautor: Pstryk Provolone » pn paź 23, 2017 2:54 pm

Dzięki Korbo, bo te wersety też się przydadzą.
Ja już chyba nie potrafił bym ich odnaleźć..
Miarą wszystkich rzeczy jest człowiek.

Pstryk Provolone
Posty: 850
Rejestracja: śr sty 04, 2017 7:37 pm

Re: Istota Boga we wszechświecie

Postautor: Pstryk Provolone » pn paź 23, 2017 3:13 pm

W pytaniu 3 umieściłem poprawkę
Miarą wszystkich rzeczy jest człowiek.

Pstryk Provolone
Posty: 850
Rejestracja: śr sty 04, 2017 7:37 pm

Re: Istota Boga we wszechświecie

Postautor: Pstryk Provolone » pn paź 23, 2017 3:49 pm

2) Czy Bóg stworzył wszechświat?
Jeżeli wszechświat jest nieskończony to czy Bóg jest mu równy?
Jeśli coś powstaje z niczego jak wszechświat/kosmos i cudownie się rozwija i upiększa, to po co mu organizmy takie jak człowiek, pełniące rolę bakterii?
Miarą wszystkich rzeczy jest człowiek.


Wróć do „Istota Boga”

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość